Over dipjes, moedeloosheid en zelfoordelen

28 dagen in mijn kot. Sinds het ingaan van de eerste reeks opgelegde maatregelen op zaterdag 14 maart voelen de pieken soms hoger en de dalen dieper. Geen afleiding meer, voélen wat er te voelen valt. Dat lijkt voor mij persoonlijk de boodschap.

Dankbaar tel ik elke dag mijn zegeningen – en dat zijn er heel wat – en wordt mijn hart warm door zoveel kleine gelukjes.

En af en toe val ik ten prooi aan een zware moedeloosheid. Zo verschillend is mijn leven niet sinds 14 maart, wat vertelt dat over mijn waarde? Hoe graag ik ook actief wil bijdragen aan het ondersteunen van de mensen die onze samenleving nu draaiende houden, ik slaag er zelfs niet in om mijn eigen huishouden te runnen! Als ik al zo weinig voor mijn eigen gezin kan doen, wat kan ik dan betekenen voor het grotere geheel? Alles wordt stevig uitvergroot nu we met z’n allen dag in dag uit in ons kot zitten. Zaken die zich voordien nog wel eens onder de spreekwoordelijke mat lieten vegen, nemen nu het hele podium in onder het felle licht van de spots. En dat mag ook.

Ik ga ten rade bij mezelf tijdens mijn dagelijkse meditaties die me zo goed doen. Mijn Hogere Zelf stelt heldere vragen, niet altijd even comfortabel. ?

Is het erg om te verlangen naar bevestiging of waardering? Om pleisters te willen die de pijnlijke wonden aan het oog en je aandacht onttrekken? Ben je enkel ‘goed bezig’ wanneer je elke groeikans ten volle aangaat? Elke pijn, elke ongemakkelijkheid onmiddellijk aangrijpt om aan de slag te gaan met jezelf? Zitten hier zelfoordelen aan vast die ik los mag laten?

Steeds minder, stel ik vast. Die zachtheid voor mezelf werpt zijn vruchten af. Iederéén is van waarde, iedereen maakt deel uit van het grotere geheel. Vaak zie je zelf niet wat je betekent voor de wereld, gewoon door jouw ‘zijn’.

Ik blijf tegen dingen aan lopen en uitnodigingen tot persoonlijke groei ontvangen en dat vind ik helemaal prima. De keuze om er al dan niet, nu of later, op in te gaan is helemaal de mijne. Want ik ben helemaal goed zoals ik nu ben… en jij ook. ?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment